บทที่ 97 ทำไมต้องทำถึงขนาดนี้…

"...แต่ฉันจะไม่ไปไหน"

พาฝันขมวดคิ้ว มองเขาอย่างไม่เข้าใจ

"ฉันจะอยู่ที่นี่ จนกว่าลูกจะยอมรับฉัน"

เธอเม้มริมฝีปากแน่น หัวใจเริ่มสั่นไหว แต่เหมันต์ยังพูดต่อ

"จนกว่าเธอจะให้อภัยฉัน"

"และจนกว่าฉันจะได้ครอบครัวของฉันกลับคืนมา"

พาฝันกำหมัดแน่น เธอพยายามสะกดความรู้สึกทั้งหมดเอาไว้ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเย็นช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ